العلامة المجلسي
662
حياة القلوب ( فارسي )
حرام است داخل شدن آن زمين تا چهل سال كه حيران خواهند بود در زمين ، پس اندوهناك مباش بر گروه فاسقان » « 1 » . تا اينجا ترجمهء آيات بود . پس حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرمود : در چهار فرسخ از زمين چهل سال حيران ماندند به سبب آنكه بر خدا رد كردند ، وراضى نشدند كه داخل آن شهر شوند . چون شام مىشد منادى ايشان ندا مىكرد : شام شد بار كنيد ، پس روانه مىشدند ورجزخوانان راه مىرفتند تا سحر ، پس حق تعالى زمين را امر مىفرمود ايشان را برمىگردانيد ومىرسانيد به همان منزلي كه بار كرده بودند ؛ چون صبح مىشد خود را در همان منزل سابق مىديدند ومىگفتند : ديشب راه را خطا كرديم ! باز شب ديگر روانه مىشدند وصبح در جاى خود بودند . پس چهل سال بر اين حال ماندند ، حق تعالى منّ وسلوى براي آنها مىفرستاد وبا ايشان سنگى بود كه در هركجا فرود مىآمدند موسى عصاي خود را بر آن مىزد دوازده چشمه از آن جارى مىشد وبسوى هر سبطي يك چشمه جارى مىشد ، چون به موضع ديگر نقل مىكردند آبها برمىگشت داخل سنگ مىشد ! وسنگ را بر چهارپا بار مىكردند وروانه مىشدند . همه در آن صحراى « تيه » مردند مگر يوشع بن نون وكالب بن يوفنا كه ابا نكردند از داخل شدن ارض مقدّسه ، وموسى وهارون نيز در « تيه » به رحمت الهى واصل شدند « 2 » . ودر أحاديث بسيار از امام محمد باقر وامام جعفر صادق عليهما السّلام منقول است كه : حق تعالى بر ايشان نوشته ومقدّر كرده بود كه داخل ارض مقدسه شوند ، چون نافرمانى كردند بر آنها حرام كرد ومقدّر فرمود كه فرزندانشان داخل شوند ، پس آنها همه در صحراى « تيه » مردند وفرزندان ايشان با يوشع بن نون وكالب بن يوفنا داخل شهر شدند ، وخدا هر چه را مىخواهد محو مىكند وهر چه را مىخواهد اثبات مىكند ونزد اوست امّ الكتاب « 3 » .
--> ( 1 ) . ترجمهء مضمون آيات 21 - 26 سورهء مائده . ( 2 ) . اختصاص 265 . ( 3 ) . تفسير عياشى 1 / 304 و 305 ؛ قصص الأنبياء راوندى 172 .